Dlaczego kontrolowanie technologii decyduje o suwerenności? COI na CyberGOV 2026

CyberGOV to jedno z najważniejszych wydarzeń poświęconych cyberbezpieczeństwu sektora publicznego. Tegoroczna, 12. edycja konferencji odbyła się 20 maja 2026 r. w Warszawie i zgromadziła przedstawicieli administracji, instytucji publicznych, ekspertów technologicznych oraz dostawców rozwiązań ICT. W centrum rozmów znalazły się tematy, które dziś bezpośrednio wpływają na funkcjonowanie cyfrowego państwa: bezpieczeństwo infrastruktury, odporność systemów publicznych, wdrażanie wymogów NIS2, ochrona zasobów chmurowych, bezpieczeństwo łańcucha dostaw oraz świadome decyzje zakupowe administracji.

Jednym z punktów programu była debata „Cybersuwerenność w praktyce: dylematy wyboru rozwiązań ICT dla administracji publicznej”. Uczestnicy panelu rozmawiali o tym, czy sektor publiczny powinien być aktywnym graczem w budowaniu technologicznej niezależności państwa i jak godzić wybór najlepszych dostępnych rozwiązań z długofalową potrzebą kontroli nad danymi, infrastrukturą i kluczowymi usługami.

Głos COI w tej dyskusji miał szczególne znaczenie. Centralny Ośrodek Informatyki rozwija i utrzymuje systemy, z których każdego dnia korzystają miliony obywateli oraz instytucje publiczne. To między innymi mObywatel, e-Doręczenia, rejestry państwowe, Profil Zaufany i rozwiązania infrastrukturalne wspierające cyfryzację administracji.

Tomasz Stojek, Dyrektor Pionu Operacji COI, mówił z perspektywy praktyka odpowiedzialnego za działanie usług publicznych w skali państwa. W takim ujęciu cybersuwerenność nie oznacza wyłącznie wyboru określonej technologii czy dostawcy. Oznacza przede wszystkim zdolność państwa do samodzielnego utrzymania, rozwoju i ochrony własnych systemów, także wtedy, gdy rośnie presja operacyjna, pojawiają się nowe zagrożenia lub konieczna jest szybka reakcja na incydent.

W kontekście usług publicznych nie można koncentrować się wyłącznie na funkcjonalności i kosztach. Równie ważne są niezawodność, bezpieczeństwo, skalowalność oraz pełna kontrola nad danymi i infrastrukturą. To od tych elementów zależy, czy cyfrowe państwo będzie działać stabilnie, czy zachowa ciągłość usług oraz czy w krytycznym momencie będzie mogło podejmować decyzje samodzielnie, bez zależności od zewnętrznych podmiotów.

Doświadczenia COI pokazują, że cyberbezpieczeństwo nie może być dodatkiem do cyfrowych usług publicznych. Musi być ich fundamentem, projektowanym od początku, rozwijanym konsekwentnie i utrzymywanym w całym cyklu życia systemu.

Dobrym przykładem jest mObywatel, jedna z najbardziej rozpoznawalnych usług cyfrowych państwa. Aplikacja wykorzystuje mechanizmy, które wzmacniają ochronę danych i zaufanie do cyfrowej tożsamości: szyfrowanie, certyfikaty bezpieczeństwa, biometrię, dwuetapową weryfikację oraz kryptograficzne metody potwierdzania autentyczności dokumentów. W praktyce oznacza to, że wygoda użytkownika jest połączona z formalną i technologiczną warstwą wiarygodności.

Podobną logikę widać w innych rozwiązaniach rozwijanych przez COI. e-Doręczenia zapewniają bezpieczną, rozliczalną i prawnie skuteczną komunikację elektroniczną pomiędzy obywatelami, firmami i administracją. SaaS EZD RP, rozwijany w oparciu o Rządową Chmurę Obliczeniową, ma wspierać urzędy w sprawniejszej wymianie dokumentów i budować wspólną, bezpieczną architekturę pracy administracji. Z kolei Wspólna Infrastruktura Informatyczna Państwa wzmacnia fundament technologiczny usług publicznych, łącząc nowoczesne rozwiązania chmurowe ze standardami cyberbezpieczeństwa.

COI wnosi do debaty o cybersuwerenności perspektywę instytucji, która odpowiada za konkretne, działające systemy. To perspektywa mniej deklaratywna, a bardziej operacyjna: skoncentrowana na ciągłości działania, bezpieczeństwie danych, skalowalności, odporności infrastruktury i odpowiedzialności za usługi, z których korzystają obywatele.

Rozwiązania rozwijane przez COI – od mObywatela, przez e-Doręczenia i rejestry państwowe, po infrastrukturę chmurową oraz SaaS EZD RP – pokazują, że cyfrowe państwo może być jednocześnie wygodne dla obywatela, efektywne dla administracji i projektowane zgodnie z najwyższymi standardami cyberbezpieczeństwa. To właśnie w takim podejściu cybersuwerenność staje się praktyką, a nie tylko postulatem.

Debatę „Cybersuwerenność w praktyce: dylematy wyboru rozwiązań ICT dla administracji publicznej” moderował dr inż. Marcin Grabarczyk, Dyrektor Pionu Transferu Technologii i Rozwoju Biznesu w NASK – Państwowym Instytucie Badawczym.

W panelu uczestniczyli:

Agnieszka Olszewska – Prezes Urzędu Zamówień Publicznych,

Marek Charążka – Dyrektor Centrum Informatycznego Edukacji,

dr Tomasz Jeruzalski – Dyrektor Pionu Eksploatacji Systemów Teleinformatycznych w Centrum e-Zdrowia,

Piotr Nowak – CSO w Xopero,

Roman Łożyński – Dyrektor Centrum Informatyki Resortu Finansów,

Tomasz Stojek – Dyrektor Pionu Operacji w Centralnym Ośrodku Informatyki,

Rafał Wyroślak – Chief Technology Officer w Trafford.